Kadir gecesi

 

Elhamdülillahi Rabbil âlemin…
Vessalâtü vesselamü ala seyyidinâ Muhammedin Sallahu Teâlâ aleyhi Ve Sellem…
Ferdün Hayyün Kayyûmun Hakemün Adlün Kuddûs…
Es’elüke Yâ Allah.
Yâ Hüve Yâ Rahman.
Yâ Rahim.
Yâ Hayyü Yâ Kayyûm.
Yâ Ze’l-Celali Ve’l-İkrâm.
Yâ Erhamerrahimin.
Bütün cürmümüzle, seyyiat ve hatalarımızla beraber Habib-i Edibi’ne talim buyurduğun istikametten, evvela sana hamd ve sena ederek, Habib-i Edibi’ne salat-ü selam getirerek ve sonra O’nun diliyle Esma-i Azam diye ifade buyurulan, mübarek ism-i Azam’ı dile getirerek, dergah-ı nezd-i ehadiyetine dehalet ediyoruz Ya Rabbi!
Rasûlü Ekrem’den on dört asır uzakta bulunduğumuz için cürümlerimize bakmayarak, rahmetinle bizleri affeyle Ya Rabbi!
Ya İlahe’l-Alemîn ve Ya Ekrame’l-Ekramin!
Biz seni bilemedik..
Kur’an’ın hakikatine akıl erdiremedik..
Peygamberi tanıyıp yoluna giremedik..
İşte bizim dualarımızı İlm-i İlahi’nle bilirken, Sem’i Sübhani’nle dinlerken, bu kadar perişan ve bu kadar sergerdanların duasını dinleme lütfûyla lütfedip dinle Ya Rabbi!
Ya İlahe’l-Âlemin ve Ya Ekrame’l-Ekramin!
Şu fani dünyada her birimiz sağda solda bir bülbül nağmesiyle senin mübarek adını dile getirmek, seni yeniden bütün âleme duyurmak istiyoruz.
Bir bezim, bir perde kapanıverdi.
Ve biz bu perdenin kapanmasına şahit olduk.
Karanlık gecede yetiştik.
Semasında şimşeğin çakmadığı nice geceler gördük.
Bazen bir tek yıldızın bile göz kırpmadığına şahit bulunduk.
Böylesine kalbî ve rûhi hayattan mahrum yetiştik.
Onun için sahabe gibi hasbi olamadık.
Ya İlahe’l Alemin ve Ya Ekrame’l-Ekramin!
Senin lütfedip, bahşedip bizlere gönderdiğin Ramazan-ı Şerif ayını idrak ettik.
Reyyan kapısından girmeye inşaallah liyakat kazandık.
Cennete ehil hale geldik.
Ben olmasam bile Müslüman cemaatin o yolda olduğu hüsn-ü zannını besliyorum.
Onların duaları içinde ellerimizi kaldırıyor, Kadir gecesidir diyen, Ramazandır diyen saflaşmış insanlarla beraber sana dua ediyoruz.
Dualarımızı kabul eyle Ya Rabbi!
Bizi hâib ve hâsir eyleme Ya Rabbi!
Habib-i Edibi’nin söylediği her şey senin aleminden esip gelen şeylerdir.
O, sözleri arasında bize şunu duyuruyor ve vicdanlarımızı doyuruyor, “Bir insanın elleri Rabbi Rahimine inanarak kalkarsa Allah (c.c.), o elleri sıfır olarak geriye çevirmeyecektir.” Sana inanarak ellerimizi tevcih ediyor, ebedi mihrabımız olan kapına teveccüh ediyoruz.
Belki, şu ana kadar çok büyük günahlar ve cürümler işledik.
Nedamet ederek bir daha işlememeğe azm-ü cezm-ü kast eyliyoruz.
Sen bizi Dergah-ı Nezd-i ehadiyeti’nde kabul eyle Ya Rabbi!
Ya İlahe’l-Âlemin ve Ya Ekremel Ekremîn!
Hadiseler bizi boğacak hale geldi.
Üstesinden kalkamaz hale geldik.
Neslimizi sokağa döktüler, şahit olduğumuz her manzara artık gırtlağımızda hıçkırığımızı düğümletecek hale geldi.
Sen bu vaziyette bizi daha fazla devam ettirme Ya Rabbi!
Keremin ve Lütfun engindir Senin.
Bu millete lütfedip kerem ve lütfunla muamele eyle Ya Rabbi!
Bu millet ki Ya Rabbi!
Bir zamanlar Senin Yüce adını bayraklaştırıp âfâk-ı âlem’de dolaştırıyor ve ölürken en büyük ümniye ve ideal olarak senin mübarek adının âfak-ı âlem’de şehbal açmasını istiyordu.
Bu millet, onların torunu ki Balkanlar’da sinesinden yediği hançerle Sana doğru kanat çırpıp yükselirken, “Attan inmeyesüz, Allah’ın adını âfâk-ı âlem’de gezdiresüz.” diyordu.
Onların ahfadı olan bizleri de aynı şerefle şerefyab eyle Ya Rabbi!
Afak-ı âlemde adını dalgalandırmak istiyor, Hazreti Muhammed’in adını bugüne kadar gitmediği ufuklara götürmek istiyoruz.
Doğusuyla batısıyla bütün insanlık, imandan ve Kur’an’dan mahrumiyetin bunalmışlığı içinde.
Bütün bunalmışlara âb-ı kevser gibi götüreceğimiz Kur’an, onları idam-ı ebediden kurtaracak, cennetnümun bir hayata ulaştıracak.
Bizim liyakatımız olmasa bile daha evvel ecdadımızın yerine getirdiği bu vazifenin hakkı ve hürmeti için bizleri bu vazife ile şerefyab ve serfirâz eyle!
Son şiire kafiye koymak istiyoruz, yaban ellerde gezen Hazreti Muhammed (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in atının zimamından tutup dokuz asır Türkün yağız delikanlısının koşturup durduğu Anadolu’da dolaştırmak istiyoruz.
“Biraz da bizim vatanımıza gel Yâ Resûlallah!” diyoruz.
Sen bu yağızları Malazgirt’ten, Çanakkale’den, Belgrat’tan çok iyi bilirsin.
Bingazi’den, Maraş’tan, Gaziantep’ten bilirsin Yâ Resûlallah!
Palandöken’de elinde satırıyla koşturan ninesiyle bilirsin.
Duvağını atıp Çanakkale’ye koşan geliniyle bilirsin.
“Kafir tarafından işgal edilmiş vatanda yaşamak benim neyime” diyen genç kızıyla ve mert delikanlısıyla bilirsin.
Bütün bunları neslim ve milletim adına zat-ı Nübüvvetine sadaka olarak takdim ediyorum.
Bilirsin Yâ Resûlallah, senin için çok terledik.
Terlemiş cemaatin terlerini, aziz şehit kanı gibi bir bardağa koyup şu mübarek geceler içinde, şu mübarek Ramazan-ı Şerif içinde, Zat-ı Nübüvvetine, Ruh-u Muazzezine fatihaların hasıl edeceği sevaptan daha aziz bir sevap olarak sana takdim etmek istiyoruz.
Ve bununla seni davet ediyoruz.
Kabul buyurursan bunu sana bir davetçi olarak gönderiyoruz.
Medineli’lerin seni davet ettiği gibi seni yurdumuza davet ediyoruz.
“Ne zaman geleceksin?” diyoruz.
Canımız dudağımıza geldi.
Gayri artık dayanamayacağız.
Sensiz olan bir dünyayı da istemiyoruz.
Eğer hâla bizi liyakatsız buluyorsan, ben nefsim adına arz edeyim, sana hiçbir zaman layık bir ümmet olduğumu iddia edemedim.
Fakat bilirsin, senden başkasına da türkü söylemedim.
Allah’tan başkasına Mabud-u Mutlak, Maksud-u bi’l İstihkak demedim.
Sen bir sultansın.
Sultana sultanlık, dilenciye dilencilik yakışır.
Bağlı ellerimizi çözüp dağılmış kakülümüzü okşayıver, toz toprak içinde kalmış zülüflerimize mübarek elini gezdiriver.
Gayba doğru uzanan ellerimizle Akabe’dekiler gibi elini sıkmak istiyoruz.
Ya Resûlallah, elini uzat, elimizi sık.
Türkün yağız delikanlısı sana Medine’nin Ensarı gibi el uzatacaktır.
Başımızı okşa, kırık kalplerimizin kırıklığını gideriver.
Sütü birkaç defa döktük, birkaç defa kusur işledik.
Fakat vallahi hane-i Nübüvveti’nden dışarı çıkmadık.
Vallahi senden ayrılmadık.
Vallahi Kur’an’a karşı inkar vaziyetine girmedik.
Hele filizlerinle Ya Resûlallah, öyle bir dem öyle bir hava aldık ki, ben şu yarım halimle bunlara baktıkça ürperiyor ve kalbim duracak hale geliyor.
Sen ki Ravza-ı Tahire’den bunları görüyorsun, şu hıçkırıkları duyuyorsun.
Senin ümmetinden delikanlı ve çocukların havasına nigehban bulunuyorsun.
Ali’lerin, Ebubekir’lerin, Osman’ların çektiği zimamı, Türk’ün eline veriver.
Türküyle, Kürdüyle, Çerkeziyle, Boşnağıyla, Arnavuduyla bir Anadolu milleti göğüslerini gerip senin için dayandılar Ya Resûlallah!
Mescidlerini koruyup minareler yaptılar, her şeye rağmen günde beş defa Muhammedü’r-Rasulüllah dediler ve bunu demeye azmettiler Ya Resûlallah!
Ve bugün yaptıkları herşeyi şart-ı âdi olarak vesilen ve vasıtanla dergâh- nezd-i ahadiyete takdim etmek istiyoruz.
Huzur-u rabbülâleminde “Bunlar da bendendir” der misin Yâ Resûlallah!
Bizleri Havz-ı Kevser’in başından kovulanlar içinde kovulma zilletine maruz kalmaktan masun ve mahfuz eyle Yâ İlâhe’l-âlemin!
Bizlere şefaat elini uzat, elimizden tutup evc-i kemali insaniyete çıkar Yâ Resûlalllah!
Yâ ilâhe’l-âlemin ve yâ Ekreme’l-Ekremîn!
Seyyidim ve pişdârım; rehnümam ve rehberim; Muktedây-ı kül ve rehber-i ekmelim olan Hazret-i Muhammed aleyhi’s-salatü ve’s-selama dehalet ederek dergâh- nezd-i ehadiyetine girmek istiyorum.
Kirli yüzlerimizle doğrudan doğruya sana müracaatı sû-i edeb saydım.
Habîb-i edibin vesâyâsı altına girmek istedim.
Gönlümü evvela ona teslim edeyim dedim.
Ve sonra da onun gölgesi altında Senin huzuruna çıkayım.
Bir kıtmir gibi bacakları arasında dolaşayım, sadakatimi izhar edeyim.
O da yüzüme baksın.
Ellerini yüceler yücesi Sana kaldırsın.
Desin ki “Bu da bizdendir” Yâ İlahe’l-Âlemîn.
Ve ben de kendimden geçeyim.
Hıçkırıklar içinde boğulayım.
Bazı şehidler kanının şehidi olur.
Ben de ağlamanın ve hıçkırığın şehidi olayım.
Bu lütfu bizden esirgeme yâ Rabbi!
Sana sadık olmaya söz veriyoruz; gecemizi gündüz eyle yâ Rabbi.
Kışımızı bahar eyle yâ Rabbi!
Neslimize can ve dirilik ihsan eyle yâ Rabbi!
Bükük belimizi doğrult yâ Rabbi!
Kaddimize istikamet, dizlerimize derman ihsan eyle yâ Rabbi!
Bu gece Kadir gecesi yâ Rabbi!
Senin kadrini bilenlerin, kadir bilenlerin, kadrini bilip kadirşinaslık içinde huzuruna gelenlerin gecesi yâ Rabbi!
Rezonans olmak için, münasebet kurmak için bütün şartlar hazırdır yâ Rabbi!
Sen kendin ta’lim, tebliğ buyuruyorsun.
Ya Rabbi, yâ Allah dendiği zaman Sen “Lebbeyk kulum” diyorsun.
Bu bişareti bize veriyorsun.
Gönlümüzü sevince gark ediyorsun.
Avazımız çıktığı kadar, benim boğuk ve kesik sesimle değil, şu cemaat içinde samimi sesler hürmetine Sana yâ Rabbi, Yâ Allah diyoruz.
Yâ Hayy-ü yâ Kayyûm diyoruz.
“Lebbeyk” de yâ Rabbi!
İmdadımıza yetiş yâ Rabbi!
Evc-i kemal-i insaniyete bizleri i’lâ eyle yâ Rabbi!
Dik gezmişleri, iki büklüm gezmekten halâs eyle yâ Rabbi!
At üstünde senin adını taşımışları yerde sürünür olmaktan halas eyle yâ Rabbi!
Tel’in ve bedduaya amin de demiyoruz.
Belki onların hidayetlerini diliyor ve dileniyor, Mefhar-i mevcudat efendimiz gibi, “Allahım cemaatimizi hidayet eyle, zira bizi bilmiyorlar” diyoruz.
Sen O Rahmanu’r-rahimsin ki, İkrime’nin, Ebu Süfyan’ın kalbini yumuşattın.
Sen O Rahmanu’r-rahimsin ki, Safvan ibn-i Ümeyye’nin kalbini yumuşattın.
Onlar ki hayatları boyunca Resûl-ü Ekrem’e karşı çıktı.
Onlar ki, hayatları boyunca Lat ve Uzzâ için kavga ettiler.
Biz ki, Yâ İlahe’l-Âlemîn cürmümüzle beraber Lat ve Uzza’ya secde etmedik.
Senden başkasının kapısına gitmedik.
Kalbimiz onların kalbinden daha katı değilse bizlerin kalbine de rikkat ihsan eyle ya Rabbi!
Haib ve hasir olarak ellerimizi indirmekten bizi masun ve mahfuz eyle ya Rabbi!
Dualarımızı dergah-ı Zat-ı uluhiyyetinde birini bin eyle ya Rabbi!
Bir dileğimizde bin lütufta bulun ya Rabbi!
Bir arpa boyu hizmetiyle senin yoluna hizmet edenleri azîz ve şerif eyle ya Rabbi!
Bu belde halkını soldurma ya Rabbi!
Topyekün vatanımızı da güldür ya Rabbi!